Ο   Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης- Χαλανδρίου, SosRematia  ( http://sosrematia.blogspot.gr/) υποστηρίζει το πρότζεκτ,καλώντας μέλη και φίλους να πάρουν μέρος.Ο σύλλογος ,εδώ και πάνω από 20 χρόνια, είναι ο φρουρός της Ρεματιάς και φορέας ιστορίας και προσωπικών ιστοριών της περιοχής.

 

                   

         H    E    R    B    A    R    I    U    M 



 συμμετοχή 2

  Βαγγέλης Μπαλιούσης ,βιολόγος-βοτανολόγος


(...μας δίνει τις επιστημονικές   ονομασίες  των φυτών της Ρεματιάς - εδώ κάποια από τα δέντρα που συναντώνται    στην     αφετηρία της  διαδρομής ,στην οδό Αιγαίου)

                        Ailanthus altissima (Mill.) Swingle

       αντιγράφω από την Βικιπαίδεια...

      " Ο Αείλανθος ο υψηλότατος (Ailanthus altissima), γνωστός και ως βρωμοκαρυδιά,

       βρωμόδεντρο ή βρωμούσα, είναι φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας των  

       Σιμαρουβοειδών (Simaroubaceae)........

                            

                         Ficus carica L. (Συκιά)

                    Populus alba L.       (Ασημόλευκα)

                    
                   Robinia pseudacacia L.(ψευδοακακία)

                              

 Περισσότερα για την ψευδοακακία στο μπλογκ του μελισσοκομικού συλλόγου Ν.Πέλλας

   http://beeclubpellas.blogspot.gr/2009/02/robinia-pseudoacacia.html

 

 

 

     συμμετοχή 1

      Γρηγόρης Μανιαδάκης, ψυχαναλυτής

 Την απολύτως κεντρική, βασική συνθήκη του έργου: τη φυσική παρουσία

ΠΛΗΡΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗ

Στα βουνά και στα λαγκάδια

Και στις εξοχές

Τραγουδάνε τα κοπάδια

Για τις εποχές.

Ένα αστέρι κάποιο βράδυ

Τόσο φωτεινό

Που τρυπούσε το σκοτάδι

Και τον ουρανό

Έχεις πρόβλημα τσοπάνη;

Όχι τώρα πια

Πήρα φόρα και στη στάνη

Έβαλα φωτιά.

ΠΡΩΙΝΗ ΚΑΛΗ ΣΚΕΨΗ

Arthur Rimbaud, μετάφραση: Γρ. Μ.

Στις τέσσερεις το πρωί, το καλοκαίρι,

Ο ύπνος του έρωτα ακόμα διαρκεί.

Ανάμεσ’ απ’ τους φράχτες ανεβαίνει

Η μυρωδιά από τη νυχτερινή γιορτή

Στο απέραντο εργαστήρι τους,

Στο Ήλιο των Εσπερίδων πέρα εκεί

Σηκώνουν κιόλας τα μανίκια

Οι μαραγκοί

Στην έρημό τους με τα βρύα, ήσυχοι όλοι,

Φτιάχνουνε θόλους ακριβούς

Όπου θα ζωγραφίσει η πόλη

Ψεύτικους ουρανούς.

Όμως, γι’ αυτούς τους δουλευτές,

Χαριτωμένους υπηκόους κάποιου Βαβυλώνιου βασιλιά

Άσε Αφροδίτη μια στιγμή τους εραστές

Πού  ’χουν στεφανωμένη την καρδιά.

Ω,  των βοσκών βασίλισσα

Πήγαινε στους εργάτες το ρακί

Να περιμένουν τη βουτιά στη θάλασσα

Το μεσημέρι, με γαλήνη στην ψυχή.

 

Η πρώτη συνάντηση για τη χαρτογράφηση της Ρεματιάς θα γίνει την Κυριακή,1η Δεκεμβρίου στις 11.30 πμ στη διασταύρωση της οδού Αιγαίου με την Παπαρρηγοπούλου, κοντά στην κεντρική πλατεία Χαλανδρίου.

Θα προσπαθήσω εδώ να κάνω πιο συγκεκριμένη τη φύση  της συμμετοχής στο έργο. Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι αυτά που έχω εγώ στο μυαλό μου αποκλείεται να καλύψουν όλες τις πιθανές ιδέες που θα προκύψουν από όλους μας  στην πορεία. Δίνω λοιπόν ένα γενικό περίγραμμα από όσα έχω στο μυαλό μου μέχρι σήμερα.

Όπως έχω ήδη γράψει πρόκειται για μια απόπειρα χαρτογράφησης των μονοπατιών που συνοδεύουν την κοίτη .

 Εδώ δεν πρόκειται για την ίδια τη γραμμική χάραξη των μονοπατιών αλλά για όλα όσα μπορεί κανείς να δει, να ακούσει, να σκεφτεί, να φανταστεί καθώς περπατάει, καθώς κοντοστέκεται, καθώς τα αφήνει για να λοξοδρομήσει μέχρι κάποιο ελκυστικό σημείο αριστερά ή δεξιά 

.Αυτού του είδους η χαρτογράφηση ενδιαφέρεται γι  αυτό που θα κάνει τον καθένα από εμάς να κοντοσταθεί και να αφήσει το μονοπάτι για να δει από κοντά. 

Αυτό που θα προσέξει ,εκεί που θα στρέψει το βλέμμα του ,ή και τον φακό της μηχανής του επειδή κάτι τον "τραβάει", εκεί που θα περιπλανηθούν οι σκέψεις του μαζί ή και χωρίς τα βήματά του.

 Για την   υποκειμενική οπτική γωνία  που είναι μοναδική για τον καθένα μας. 

Που έχει να κάνει με την προσωπικότητα ,την εκπαίδευση ,τη διάθεση ,τη στιγμή.

Έτσι το έργο αφορά ίσως περισσότερο το "σταμάτημα" παρά το περπάτημα. Στους "κανονικούς" χάρτες τα σταματήματα (σημεία ενδιαφέροντος) αφορούν οικισμούς, επίσημα αξιοθέατα ,βενζινάδικα κλπ.

Εδώ θα μπορούσε να είναι -για μένα- ένα  δέντρο , το ξαφνικό τοπίο μετά από μια στροφή, οι στρόβιλοι του νερού.Για τον φίλο μου τον γεωλόγο θα περιλάμβαναν ίσως  παρατηρήσεις για τις πέτρες της κοίτης. Ίσως και όχι, γιατί μπορεί  εκείνη τη μέρα, τη συγκεκριμένη στιγμή, να θέλει να κάτσει κάτω από τη λεύκα και να κοιτάζει τον ουρανό ανάμεσα στα κλαδιά.

Έτσι κάποιος που παίρνει μέρος στο έργο καλείται να περιπλανηθεί ελεύθερα με ρυθμό της επιλογής του ,σε μια σχετικά μικρή περιοχή, με τη βοήθεια σχεδιαγραμμάτων που θα δώσω, που θα του επιτρέπουν,εάν θέλει, να καταγράψει ,να σημειώσει  τους λόγους για τους οποίους "σταμάτησε",πάνω στο χάρτη. 

Με λέξεις, με σχεδιαγράμματα, με μια ένδειξη ότι εκεί φωτογράφισε  ή απλά κοίταξε ή κάτι σκέφτηκε, ή κάτι ένοιωσε.

 Επίσης θα ήταν ενδιαφέρον να σημειωθεί με μια γραμμή πάνω στο χάρτη η πορεία - όποια και όση, σαν το προσωπικό ίχνος. Το «σταμάτημα» θα μπορούσε ακόμα να σημάνει  τη συλλογή κάποιου αντικειμένου -αντί της καταγραφής του.

 Μπορεί πάλι  κάποιος ,όπως ο υποθετικός φίλος γεωλόγος ,να μην θελήσει καν να περπατήσει, ή να καταγράψει ή να μαζέψει πέτρες.

 Μπορεί να πιάσει  κουβέντα κάτω απ τη λεύκα.

Βάζω με αυτήν την ευκαιρία το δεύτερο σημαντικό στοιχείο, δίπλα στο προσωπικό "σταμάτημα" που προσπάθησα να περιγράψω, κι αυτό είναι η "συνάντηση" που συνδέεται με την απολύτως κεντρική, βασική συνθήκη του έργου, τη φυσική παρουσία. Αυτό το στοιχείο –αυτές οι πολλών ειδών συναντήσεις -  περισσότερο και από τις καταγραφές - προσδοκώ να προσδιορίσουν την τελική φύση του έργου.

Η τελική μορφή άγνωστη προς το παρόν, πέρα από την αρχική δέσμευση (τον Χάρτη).

Οι καταγραφές -για όσους θελήσουν να καταγράψουν ,να δώσουν δηλαδή μια οποιαδήποτε εξωτερική,απτή,φανερή  μορφή στην εσωτερική τους εμπειρία ,είναι  πολύτιμες και αποφασιστικές   για την πορεία του έργου.

Με κανέναν τρόπο  "υποχρεωτικές".

Στο τέλος της διαδικασίας της ημέρας συλλέγω τα σχεδιαγράμματα-με ή χωρίς ίχνη επάνω τους.Όπως και ό,τι άλλο θελήσει να παραχωρήσει ο κάθε συμμετέχων. Οι αρχικοί χάρτες θα σταλούν στη συνέχεια σε όλους μέσω μέιλ -σε εκτυπώσιμη μορφή.Μπορεί κάποιος να θελήσει να τους ξαναχρησιμοποιήσει σε δικό του χρόνο.Ή και όχι.

Η συλλογή του ψηφιακού υλικού θα γίνει μέσω διαδικτύου-οδηγίες αργότερα.Μέρος της συλλογής της ημέρας θα ανεβαίνει στο μπλογκ  .Ειδικότερα οι φωτογραφίες μπορούν όλες να ανέβουν στο google map μέσω του Panoramio - θα μιλήσουμε γι αυτό.

Η επικοινωνία σχετικά με το έργο γίνεται στο stirematia@gmail.com.

                            




                          Σχεδιάζοντας την πρώτη διαδρομή.




 

Αντιγράφω :

"...We have been adequately cautioned about mapping as a means of projecting power-knowledge, but what about mapping as a productive and liberating instrument, a world-enriching agent, especially in the design and planning arts?"



από το βιβλίο "Mappings" των εκδόσεων "reaktion books",από το κείμενο του James Corner "the agency of mapping: Speculation,Critique and Invention.
http://en.wikipedia.org/wiki/James_Corner

Τον Αύγουστο του 2012 οργάνωσα ένα παιδαγωγικό πρόγραμμα για την Παιδική Βιβλιοθήκη του Αετοπούλειου Πνευματικού Κέντρου. Κάλεσα παιδιά να εξερευνήσουν την περιοχή κάτω από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία ,να συλλέξουν αντικείμενα,εικόνες και ήχους για να φτιάξουν στο χώρο της βιβλιοθήκης ένα εφήμερο "Μουσείο της Ρεματιάς".

 

 

2 από τις πολλές φωτογραφίες που τράβηξαν τα παιδιά

Το κείμενο του μουσείου έγραψε ο Γιώργος Κουτσογιαννάκης.